Duszpasterstwa

Spotykamy się w każdy wtorek w bibliotece o godz. 19:00, aby studiować Pismo Święte, dyskutować, zadawać pytania.


Św. Efrem,  Z komentarza do czterech Ewangelii 1, 18-19

„Któż zdoła pojąć dogłębnie jedno Twe słowo, Panie” Daleko więcej pomijamy zeń, niż pojmujemy, tak jak spragniony człowiek, który pije wodę ze źródła. Boże słowo ukazuje różnorodną postać, zależnie od umiejętności poznających. Pan bowiem przyozdobił swe słowo różnobarwnym pięknem, aby każdy, kto je zgłębia, mógł zobaczyć to, co go zachwyca. W swym słowie Pan zamknął różnorodne bogactwo, aby każdy z nas mógł w tym, co rozważa, znaleźć dla siebie pożytek.

Słowo Boga jest drzewem życia, które z każdej strony podaje ci błogosławiony owoc; jest jak owa otwarta na pustyni skała, która wszystkim dostarczała duchowego napoju. „Spożywali – powiada Apostoł – duchowy pokarm i pili duchowy napój”.

Jeśli zatem ktokolwiek potrafił pojąć cząstkę owych bogactw, niechaj nie sądzi, iż w Bożym słowie znajduje się tylko to, co sam znalazł, ale niech wie, iż spośród wielu skarbów, to jedynie udało mu się zobaczyć. Niechaj nie mówi, iż słowo jest słabe i liche, i niech nim nie pogardza na tej podstawie, że drobna zaledwie część przypadła mu w udziale, ale raczej, niezdolny do pełnego zrozumienia, niechaj uwielbia Boga za Jego niezmierzoność. Raduj się przeto nasyceniem, a nie smuć się, iż obfitość słowa przerasta twe pragnienie. Kto pragnie, ten pije z radością i nie smuci się, że nie potrafi wypić źródła. Niechaj raczej źródło przewyższa twoje pragnienie, niżby pragnienie miało wyczerpać źródło. Jeśli ugasisz pragnienie nie wyczerpując źródła, możesz zeń pić ponownie, gdy tylko zapragniesz. Gdyby zaś z ustaniem pragnienia ustało także i źródło, to takie nad nim zwycięstwo stałoby się dla ciebie nieszczęściem.

Dziękuj więc za to, co otrzymałeś, i nie smuć się z powodu obfitości tego, co pozostało. To, co osiągnąłeś i zabrałeś, jest już twoją własnością, a to, co zostało, również czeka na ciebie. To, czego nie mogłeś z powodu słabości otrzymać natychmiast, otrzymasz później, jeżeli wytrwasz. Nie chciej nierozważnie od razu zrozumieć to, czego w ten sposób pojąć się nie da, ani też nie odstępuj w swoim lenistwie od tego, co jedynie pomału można osiągnąć.

* * *

KATECHEZY DLA DOROSŁYCH są wynikiem wielokrotnie stawianych pytań o formację osób dorosłych prowadzoną przez parafię. Odpowiadając na to zapotrzebowanie od grudnia 2010 roku raz w miesiącu prowadzimy katechezy dla dorosłych.

Katechezy mają charakter otwartej dyskusji na wcześniej ustalony temat i są świetną forma pogłębienia i poszerzenia swojej wiedzy religijnej.

 

Kościół jest wspólnotą, Ciałem Chrystusa, składającą się z różnych członków, z których każdy ma swoje miejsce, my jako świeccy chrześcijanie odnajdujemy je w zakonie dominikańskim.

Jesteśmy świeckimi św. Dominika, popularnie zwanymi tercjarzami i wraz z ojcami dominikanami i siostrami dominikankami należymy do Zakonu Kaznodziejskiego. Żyjemy w świecie, posiadamy rodziny, jednak uczestniczymy w misji apostolskiej [Zakonu] przez studium, modlitwę i głoszenie, zgodnie z warunkami życia ludzi świeckich.

Formujemy się we wspólnotach zwanych fraterniami, w oparciu o własną Regułę, aby docierać z Dobrą Nowiną tam, gdzie często kapłani nie mogą dotrzeć.

Więcej informacji o świeckich dominikanach w Polsce znajdziesz na naszej stronie.

Jeżeli jesteś zainteresowany naszą wspólnotą, możesz się z nami spotkać (kontakt przez o. Asystenta).

Słowo ministrant pochodzi z języka łacińskiego i oznacza służyć – pomagać. Ministrant jest pomocnikiem kapłana przy sprawowaniu Mszy Świętej i podczas innych nabożeństw liturgicznych. Przygotowuje ołtarz oraz dary ofiarne, a lektor ponadto czytanie Słowa Bożego. Strojem liturgicznym ministranta jest komża lub alba.

Świętymi patronami ministrantów są Dominik Savio, Jan Berchmans, Tarsycjusz, Stanisław Kostka oraz Alojzy Gonzaga.

Serdecznie zapraszamy!

SENIORZY naszej parafii spotykają się dwa razy w miesiącu:

•    na filmie, rozmowie przy herbatce w drugą sobotę miesiąca o godz. 10:00 w kawiarence parafialnej,

•    na Mszy świętej w czwartą sobotę miesiąca o godz. 10:00 w kaplicy Matki Bożej, a po niej gromadzą się przy kawie i ciastku w kawiarence.

W roku 1999 Ojciec Święty Jan Paweł II skierował list, zatytułowany: Do moich Braci i Sióstr – ludzi w podeszłym wieku. Jest on głęboki w treści i piękny w wyrazie.

Papież stwierdza w nim: Mimo ograniczeń mego wieku bardzo wysoko cenię sobie życie i umiem się nim cieszyć. Dziękuję za to Bogu! Pięknie jest służyć aż do końca sprawie Królestwa Bożego. Zarazem jednak głębokim pokojem napełnia mnie myśl o chwili, w której Bóg wezwie mnie do siebie z życia do życia! Dlatego wypowiadam często i bez najmniejszego odcienia smutku modlitwę, którą kapłan odmawia po liturgii eucharystycznej: In hora mortis meae voca me, et iube me venire ad te w godzinie śmierci wezwij mnie i każ mi przyjść do Siebie. Jest to modlitwa chrześcijańskiej nadziei, która w niczym nie umniejsza radości obecnej chwili, a przyszłość zawierza opiece Bożej dobroci?

Któż z nas nie chciałby tak myśleć i czuć u schyłku życia?

Serdecznie zapraszamy do naszej wspólnoty!

W naszej parafii modli się pięć Róż Różańcowych. Msza święta w intencjach różańcowych jest sprawowana w każdą pierwszą niedzielę miesiąca o godz. 7:00.

Oprócz modlitwy indywidualnej, każda Róża spotyka się na różańcu w kaplicy Matki Bożej w kolejne dni tygodnia:

•    I Róża – poniedziałek

•    II Róża – wtorek

•    III Róża – środa

•    IV Róża – czwartek

•    V Róża – piątek

•    VI Róża – sobota

 

Zmiana tajemnic różańcowych w naszej Parafii odbywa się  w pierwszą niedzielę miesiąca po Mszy św. o godz. 7:00.

Intencje Żywego Różańca (w których modli się Ojciec Święty) na rok 2022

SIERPIEŃ (Za małych i średnich przedsiębiorców) – Módlmy się, aby mali i średni przedsiębiorcy, poważnie dotknięci kryzysem gospodarczym i społecznym, znaleźli środki niezbędne do kontynuowania swojej działalności w służbie społeczności, w których żyją.

WRZESIEŃ (O zniesienie kary śmierci) – Módlmy się, aby kara śmierci, która godzi w nienaruszalność i godność osoby, została zniesiona w ustawodawstwie wszystkich państw świata.

PAŹDZIERNIK (O Kościół otwarty na wszystkich) – Módlmy się, aby Kościół, wierny Ewangelii i odważny w jej głoszeniu, był miejscem solidarności, braterstwa i otwartości, doświadczając coraz bardziej synodalności.

LISTOPAD (Za dzieci, które cierpią) – Módlmy się, aby dzieci, które cierpią ‐ te, które żyją na ulicy, ofiary wojen, sieroty ‐ miały dostęp do edukacji i mogły na nowo zaznać uczucia ze strony rodziny.

GRUDZIEŃ (Za organizacje wolontariatu) – Módlmy się, aby organizacje wolontariatu i zajmujące się promocją człowieka znalazły osoby pragnące angażować się na rzecz dobra wspólnego oraz aby szukały wciąż nowych dróg współpracy na poziomie międzynarodowym.

Intencje Żywego Różańca (w których modli się Ojciec Święty) na rok 2023

STYCZEŃ (Za wychowawców) – Módlmy się, aby wychowawcy byli wiarygodnymi świadkami, ucząc braterstwa, a nie rywalizacji, i pomagając w szczególności najbardziej bezbronnym młodym ludziom.

LUTY (Za parafie) – Módlmy się, aby parafie, stawiając w centrum komunię, stawały się coraz bardziej wspólnotami wiary, braterstwa i otwartości wobec najbardziej potrzebujących.

MARZEC (Za ofiary nadużyć) – Módlmy się za tych, którzy cierpią z powodu zła wyrządzonego im przez członków wspólnoty kościelnej, aby właśnie w Kościele znaleźli konkretną odpowiedź na swój ból i swoje cierpienia.

KWIECIEŃ (O kulturę wyrzeczenia się przemocy) – Módlmy się o większe propagowanie kultury rezygnacji z przemocy, do której prowadzi coraz rzadsze używanie broni, zarówno przez państwa, jak i obywateli.

MAJ (Za ruchy i grupy kościelne) – Módlmy się, aby ruchy i grupy kościelne każdego dnia na nowo odkrywały swoją misję ewangelizacyjną, oddając swoje charyzmaty na służbę w potrzebach świata.

CZERWIEC (O zniesienie tortur) – Módlmy się, aby wspólnota międzynarodowa podjęła konkretne działania, zmierzające do zniesienia tortur, zapewniając wsparcie ofiarom i ich rodzinom.

LIPIEC (O życie eucharystyczne) – Módlmy się, aby katolicy stawiali w centrum swojego życia celebrowanie Eucharystii, która głęboko przemienia relacje międzyludzkie oraz otwiera na spotkanie z Bogiem i braćmi.

SIERPIEŃ (Za Światowy Dzień Młodzieży) – Módlmy się, aby Światowy Dzień Młodzieży w Lizbonie pomógł młodym ludziom wyruszać w drogę i dawać świadectwo Ewangelii własnym życiem.

WRZESIEŃ (Za ludzi żyjących na marginesie) – Módlmy się, aby ludzie, którzy żyją na marginesie społeczeństwa, w nieludzkich warunkach egzystencjalnych, nie byli zapominani przez instytucje i by nigdy nie byli uważani za pozbawionych wartości.

PAŹDZIERNIK (Za Synod) – Módlmy się za Kościół, aby przyjął słuchanie i dialog jako styl życia na każdym szczeblu, pozwalając się prowadzić Duchowi Świętemu ku peryferiom świata.

LISTOPAD (Za Papieża) – Módlmy się za Papieża, aby pełniąc swoją misję z pomocą Ducha Świętego, nadal towarzyszył w wierze powierzonej mu trzodzie.

GRUDZIEŃ (Za osoby z niepełnosprawnościami) – Módlmy się, aby osoby z niepełnosprawnościami były w centrum uwagi społeczeństwa, a instytucje promowały programy integracyjne, które zwiększyłyby ich aktywne uczestnictwo.

Zapraszamy wszystkich do wspólnej modlitwy różańcowej!

Historia

Od połowy XIX wieku najbardziej popularną różańcową wspólnotę modlitewną stanowi Stowarzyszenie Żywego Różańca, założone przez Paulinę Jaricot (1799-1862) w Lyonie w roku 1826. Najważniejszą […] rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich, napisała wtedy. Każdy człowiek może znaleźć w ciągu dnia kilka minut, aby odmówić dziesiątek różańca, czyli jedną tajemnicę. Paulina

Jaricot zaczęła organizować piętnastoosobowe grupy, nazwane później żywymi różami. Każda z osób tworzących piętnastkę zobowiązywała się do odmawiania jednej tajemnicy, czyli wszyscy razem odmawiają codziennie cały różaniec. Wszystkich członków róży dotyczy taka sama zasługa jakby odmówili cały różaniec. Nieodmówienie tajemnicy nie oznacza grzechu, lecz utratę zasługi. Celem Stowarzyszenia Żywego Różańca jest według Założycielki wspieranie modlitwą, ofiarą duchową i materialną działań misyjnych Kościoła. Dziełu Pauliny Jaricot udzieliło poparcia wielu biskupów oraz ojciec generał Zakonu Kaznodziejskiego, który przyłączył Stowarzyszenie Żywego Różańca do wielkiej historycznej dominikańskiej Rodziny Różańcowej, obejmującej Bractwa Różańcowe i Różaniec Wieczysty. Wkrótce papież Grzegorz XVI wydał breve aprobujące stowarzyszenie. Żywy Różaniec w krótkim czasie rozprzestrzenił się w całej Francji, a następnie na świecie.

Po pięciu latach, w roku 1831, Paulina Jaricot napisała: Liczba odmawiających dziesiątek różańca rośnie z niewiarygodną szybkością we Włoszech, Szwajcarii, Belgii, Anglii i wielu regionach Ameryki. […] Wszędzie, gdzie tworzą się piętnastki, można zauważyć nienotowane wcześniej umacnianie się dobra. Kilka lat później dodała: Stopniowo stajemy się zjednoczeni w modlitwie ze wszystkimi ludźmi świata.

Papież Leon XIII w breve z 13 czerwca 1881 roku napisał: Paulinie Jaricot […] zawdzięczamy szczęśliwy pomysł rozdzielenia wśród piętnastu osób piętnastu dziesiątków Różańca. W ten sposób […] cudownie rozpowszechniła i uczyniła nieustanną modlitwę do Matki Bożej.

Założycielka Żywego Różańca, Paulina Jaricot, pragnęła, aby modlitwa różańcowa wsparła zainicjowane przez nią kilka lat wcześniej Dzieło Rozkrzewiania Wiary, które w stulecie powstania, 3 maja 1922 roku, papież Pius XI uczynił Papieskim i polecił wprowadzić w całym Kościele. Misyjne korzenie Żywego Różańca na nowo odkrył w latach pięćdziesiątych XX wieku dyrektor Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary w USA, abp. Fulton J. Sheen.

Rozpoczynając dwudziesty piąty rok swojego pontyfikatu, Jan Paweł II w liście apostolskim zatytułowanym Różaniec Dziewicy Maryi ogłosił Rok Różańca (od października 2002 do października 2003 roku). Ojciec Święty wprowadził nową część różańca, tajemnice światła, uwzględniające lata publicznej działalności Pana Jezusa, aby różaniec w pełniejszy sposób można było nazwać streszczeniem Ewangelii. Odtąd cały różaniec liczy 20 tajemnic, czyli żywe róże składają się z 20 osób.

W Roku Różańca Jan Paweł II podziękował członkom Żywego Różańca na całym świecie za to, że modląc się w papieskich intencjach misyjnych wspierają dzieło ewangelizacji na wszystkich kontynentach, a tym samym i jego posługę.

Statut i Ceremoniał

Obecnie Żywy Różaniec istnieje prawie w każdej parafii, także w naszej. Parafialna wspólnota Żywego Różańca jest jednostką autonomiczną, tzn. wspólnoty parafialne nie łączą się w struktury ogólnokrajowe, czy światowe.

W Polsce obowiązuje Ceremoniał Żywego Różańca, opracowany przez o. Szymona Niezgodę OP w roku 1977 dla uczczenia stulecia objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie, zatwierdzony przez Prymasa Polski, Stefana kard. Wyszyńskiego.

Stowarzyszenie Żywego Różańca podlega Konferencji Episkopatu Polski, która w 2012 roku zatwierdziła obowiązujący Statut Stowarzyszenia Żywy Różaniec. W 2015 roku opracowano nowy Ceremoniał. Na czele Stowarzyszenia stoi Konferencja Moderatorów Diecezjalnych, która wyłania Zarząd Stowarzyszenia kierowany przez Moderatora Krajowego. W parafii rodziną Żywego Różańca kieruje Moderator Parafialny.

Członkowie Żywego Różańca mogą dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami, osiem razy w roku, mianowicie:

• w dniu przyjęcia do Żywego Różańca,
• Narodzenia Pana Jezusa (25 XII),
• Ofiarowania Pańskiego (2 II),
• Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie (25 III),
• Zmartwychwstania Pańskiego,
• Wniebowzięcia Matki Bożej (15 VIII),
• Królowej Różańca Świętego,
• Niepokalanego Poczęcia Maryi (8 XII).

Zgodnie z Ceremoniałem, Żywym Różańcem kieruje Rada, którą tworzą zelatorzy, czyli kierownicy, wszystkich róż. Raz w miesiącu Żywy Różaniec dokonuje zmiany tajemnic różańcowych. Imiona nowo przyjętych członków wpisuje się do parafialnej Księgi Żywego Różańca. Wspólnota Żywego Różańca uczestniczy każdorazowo w pogrzebie zmarłego członka oraz w specjalnie zamawianej Mszy św. za spokój jego duszy.

 

Różaniec nie jest bowiem, wbrew dość powszechnej opinii, modlitwą bezmyślną. Powtarzanie ustami świętych słów „zdrowasiek” i „ojczenaszów” spełnia w nim bowiem podobną rolę jak mantra w buddyzmie – uspokaja, wycisza, nadaje ludzkim myślom modlitewny rytm, wewnętrzną melodię, na kanwie której można snuć głębsze rozważania o życiu Jezusa. Nic więc dziwnego, że przed wiekami był bardzo popularny zwłaszcza wśród osób, które musiały wykonywać pracę fizyczną. Dziś jest przez kaznodziejów szczególnie polecany tym, którzy tracą czas w środkach komunikacji miejskiej, w kolejkach, stojąc w korkach. Różaniec – prawidłowo odmawiany – wbrew pozorom nie absorbuje bowiem i nie męczy. Pozwala duchem odpłynąć w zupełnie inny wymiar, nie ruszając się z wagonu zatłoczonej „osiemnastki”. Trzeba tylko uniknąć błędu, który popełnia wielu modlitewnych nuworyszy – odmawiając różaniec, nie powinniśmy koncentrować się na słowach modlitw, one mają być tylko rakietą nośną, która wyniesie nas na orbitę duchowych rozważań. Aby nie tracić czasu na wymyślanie sobie tematów, Kościół proponuje je, dzieląc różaniec na tajemnice. […] Spokojne odmówienie dziesiątki różańca (choć praktyka uczy, że aby wejść w rytm, trzeba ich odmówić pewnie ze trzy) zajmuje nie więcej niż trzy minuty. Różaniec można przerwać po każdej tajemnicy, jest więc modlitwą doskonale elastyczną. (Szymon Hołownia, Kościół dla średnio zaawansowanych.)

Zapraszamy na stronę internetową o różańcu!

Jeśli chcesz wesprzeć kogoś duchowo, sam potrzebujesz duchowego wsparcia, chcesz modlić się o łaskę nawrócenia, zdrowia albo prosić Boga w innej intencji ta grupa jest dla Ciebie!

Członkowie grupy wspierają się wzajemnie przez odmawianie Koronki do Miłosierdzia Bożego.

W celach pogłębiania wiary na naszej stronie internetowej możesz znaleźć odpowiedzi na trudne pytania.

Do grupy możesz dołączyć TUTAJ.

Zapraszamy również na nasz profil na Facebooku.

Członkowie grupy nie mają wspólnych spotkań.