Dominikanie w Ustroniu-Hermanicach

Historia

Początki posługi duszpasterskiej w Ustroniu-Hermanicach sięgają roku 1976. W tym właśnie roku otworzono tutaj nowy punkt katechetyczny. Ze względu na wielowyznaniowość i odległość od kościoła czytamy w kronice parafialnej czyniono starania o zezwolenie na budowę kościoła w Hermanicach. Pismem Wojewody bielskiego z dnia 29 IV 1982 roku otrzymano zezwolenie doręczone 3 maja stąd tytuł kościoła i parafii. Początkowo inwestorem była parafia św. Klemensa w Ustroniu i pierwsze uzgodnienia czynione były przez ks. proboszcza Leopolda Zielasko. Lokalizację pod budowę świątyni uzyskano 12 IV 1983 r. Budową kościoła zajął się wikary parafii ustrońskiej, ks. Alfred Chomik. Chcąc sobie ułatwić pracę, ów kapłan na stałe przeniósł się do Hermanic i wynajął mieszkanie w prywatnym domu. Gospodarze gościli go za darmo od lipca 1983 do października 1985, pokrywając również koszty związane z używaniem prądu czy gazu.

Już 20 marca 1983 r. (była wówczas niedziela) biskup Bednorz poświęcił teren budowy. W tym bowiem czasie przeprowadzał wizytację kanoniczną w parafii św. Klemensa w Ustroniu. Pięć dni później, w Uroczystość Zwiastowania NMP, rozpoczęto budowę świątyni. Na początek postawiono prowizoryczną kaplicę, czyli betonowy barak i salkę katechetyczną. Już 3 maja 1983 r. na terenie budowy została odprawiona pierwsza Msza św. Poświęcenie kaplicy nastąpiło 25 czerwca 1983 r., którego dokonał osobiście biskup katowicki Herbert Bednorz. W budowę i działanie kaplicy i kościoła było zaangażowanych mnóstwo mieszkańców Hermanic. Należy podkreślić, iż dużą pomoc w budowie kaplicy a następnie jej urządzeniu w sprzęty liturgiczne wykazała także macierzysta parafia św. Klemensa.

Dnia 25 grudnia 1983 r. biskup katowicki, Herbert Bednorz erygował parafię w Hermanicach, pod tym samym wezwaniem co świątynia. Dokument biskup wystawił już miesiąc wcześniej, 25 listopada, jednak obowiązywał on dopiero do momentu ogłoszenia, a nastąpiło to właśnie dnia 25 grudnia. Została utworzona z dwóch parafii: z parafii św. Klemensa w Ustroniu i części parafii św. Michała Archanioła w Goleszowie. W chwili utworzenia należało do niej 1073 wiernych, a w ogóle na jej terenie mieszkało 2,5 tys. mieszkańców. Pozostałą część mieszkańców była wyznania ewangelicko-augburskiego, niewielka liczba należała do sekt.

Pierwszym proboszczem parafii został mianowany ks. Alfred Chromik. Nominację na proboszcza otrzymał 9 lutego 1984 r. Pochodził on z okolic Cieszyna. W chwili objęcia urzędu liczył 44 rok życia i 17 rok kapłaństwa. W parafii św. Klemensa w Ustroniu był od półtora roku. Proboszczem w Hermanicach był jedynie trzy lata, do chwili przekazania jej pod opiekę dominikanom w 1987 r. Potem był jeszcze proboszczem w Ruptawie i w Roju, a w 2007 r. przeszedł na emeryturę. Zamieszkał w Bielsku-Białej, gdzie zmarł 29 września 2008 r., tam także został pochowany.

Duszpasterstwo parafialne w Hermanicach dominikanom powierzył biskup katowicki, Damian Zimoń. Inicjatywę tę popierał proboszcz parafii św. Klemensa w Ustroniu, ks. Zielasko, który liczył na to, że właśnie synowie św. Dominika rozwinął tutaj kult maryjny, szczególnie kult do Matki Bożej Różańcowej. W liście pasterskim do parafian hermanickich biskup powierzenie parafii braciom kaznodziejom uzasadniał tym, że zakonnicy ci przychodzą jako duchowi synowie św. Jacka, patrona diecezji, ponadto przychodzą, aby "przeciwdziałać sekciarstwu" (z kroniki) na terenie Śląska Cieszyńskiego oraz ożywić duszpasterstwo sobotnio-niedzielne. Na końcu podkreślił, że pojawienie się dominikanów w Hermanicach, jest powrotem tego zakonu na teren Śląska Cieszyńskiego po blisko 200 latach od ich odejścia z Cieszyna (mieli klasztor i kościół na miejscu dzisiejszej parafii św. Marii Magdaleny).

Pierwszym dominikaninem, który przybył na proboszcza w Hermanicach, był o. Bogumił Jasiński. Obowiązki objął 28 lipca 1987 r. Dnia 3 sierpnia tego roku do pomocy doszedł o. Stanisław Gomółka. Dekret powołujący na proboszcza parafii NMP Królowej Polski w Hermanicach o. Jasiński odebrał z kurii w Katowicach dnia 14 września 1987 r.

Dominikanie od razu podjęli budowę zaplecza duszpasterskiego i kościoła. Kościół został zaprojektowany przez architekta inż. Zbigniewa Kołdera z Cieszyna. Wcześniej już powołano do istnienia dom zakonny. Dekret generała Zakonu prowincjał Michał Mroczkowski przekazał 15 stycznia 1988 r. Pierwszym przełożonym domu zakonnego został o. Bogumił Jasiński. Już w marcu tego roku biskup katowicki, Damian Zimoń przeprowadził wizytację kanoniczną parafii. W ciągu swojej kadencji proboszczowskiej, o. Jasiński doprowadził do wybudowania kaplicy Matki Bożej. Jej poświęcenia dokonał ordynariusz diecezji bielsko-żywieckiej, ks. bp Tadeusz Rakoczy dnia 25 września 1993 r. Mszę św. celebrowano na placu przed budującym się kościołem, a po jej zakończeniu do kaplicy wprowadzono obraz Matki Bożej "Słowa Bożego". Wizerunek maryjny w stylu barokowym został namalowany dla klasztoru Ojców Dominikanów w Gidlach przez nieznanego autora prawdopodobnie w XVIII w. Dominikanom w Hermanicach został on przekazany w depozyt w marcu 1992 r. Do tej pory przy tym obrazie sprawowana jest eucharystia, wierni modlą się na różańca zanosząc prośby do Boga przez wstawiennictwo NMP Hermanickiej, Matki Słowa Bożego.

W 1996 r. rozpoczęto budowę kościoła. Dnia 31 sierpnia biskup bielsko-żywiecki, Tadeusz Rakoczy, dokonał uroczystego wmurowania kamienia węgielnego w mury budującej się świątyni. Budowa trwała jeszcze kilka lat. Kościół powstał dzięki materialnemu wsparciu całej parafii, ale także wkładowi Polskiej Prowincji Dominikanów i pomocy miejscowych ewangelików. Pierwsza msza św. w kościele została odprawiona podczas uroczystości odpustowych, 3 maja 2001 r. Tego samego roku, dnia 24 listopada, ordynariusz diecezji, biskup Tadeusz Rakoczy dokonał Intronizacji Chrystusa Króla w parafii oraz poświęcenia nowego obiektu.

Dominikanie od początku swojej obecności w Hermanicach zajęli się duszpasterstwem parafialnym. Do tego dochodziły także inne inicjatywy duszpasterskie, jak na przykład duszpasterstwo młodzieżowe. Od 1988 r. Hermanice stały się także miejscem spotkań duszpasterstw akademickich, organizowanych przez o. Jana Górę, duszpasterza akademickiego z Poznania. Dzięki tym zlotom Hermanice stały się znanym w Polsce miejscem rekolekcyjnym. To właśnie tutaj w 1991 r. powstał hymn ?Abba, Ojcze?, który następnie był śpiewany na Międzynarodowych Dniach Młodzieży z Ojcem Świętym, Janem Pawłem II na Jasnej Górze.

Ważnym wydarzeniem w dziejach Hermanic, jak i parafii oraz całego Ustronia, było udzielenie przez bł. Jana Pawła II z helikoptera błogosławieństwa zebranej na Łące Hermanickiej młodzieży akademickiej. Wtedy także zrzucono różańce papieskie, jeden z nich obecnie znajduje się w kaplicy Matki Bożej w hermanickim kościele.

W ciągu 30 lat istnienia parafią kierowało sześciu proboszczów, obecny, o. Jacek Skupień jest siódmym proboszczem, który swój urząd rozpoczął w kwietniu 2013 r. Najdłużej proboszczem był o. Bogumił Jasiński; funkcję tę pełnił przez ponad 12 lat. Poza proboszczami pracowali również inni bracia, którzy należeli do wspólnoty dominikańskiej w Hermanicach. Zasadniczo zawsze wspólnota ta była niewielka, liczyła od dwóch do pięciu braci wraz z proboszczem. Poza proboszczami przez parafię w Hermanicach przewinęło się ponad 20 zakonników, niektórzy przebywali krótki czas, inni pracowali na tym terenie po kilka lat. Warto także podkreślić, iż w kościele hermanickim dwukrotnie miały miejsca święcenia kapłańskie, pierwsze w 2003, a drugie w 2009 r. Poza pomocą proboszczowi w pracy parafialnej i prowadzeniu duszpasterstwa młodzieżowego ojcowie prowadzili zajęcia katechetyczne w szkołach Ustronia, wspomagając w ten sposób parafię św. Klemensa, na terenie której znajduje się większość ustrońskich szkół.

opracował o. Marek Miławicki OP